กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 134 หยก
เวินเย่และฝูตู้ทยอยมาถึง คนสุดท้ายคือลู่ฝานเซียว ผ้าคลุมของนางมีรอยขาดเป็นทางยาวเผยให้เห็นเสื้อผ้าด้านใน ทว่านางยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“มากันครบแล้วหรือ?” ตี้ชิงลืมตาขึ้น กวาดสายตามองทุกคน
“อืม” เวินเย่พยักหน้า “พวกทหารไล่ล่าไม่ได้ตามมา น่าจะถูกพวกเราสลัดหลุดไปแล้ว”
ตี้ชิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก ลุกขึ้นยืน “ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน พวกเราไปหาที่ปลอดภัยพักพิงกันก่อนเถิด”
“ไปทางไหน?” ฮว่าเยวียนถาม เสียงยังคงสั่นเล็กน้อย
ตี้ชิงมองไปยังแสงไฟกลุ่มหนึ่งในระยะไกล นั่นคือเมืองที่ใหญ่กว่าเมืองเล็ก ๆ ก่อนหน้านี้มาก เค้าโครงของมันปรากฏให้เห็นราง ๆ ในความมืด