กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 110 ชัยชนะ!
เสียงขลุ่ยนั้นเริ่มขึ้นดุจผืนผ้าที่ถูกฉีกขาด แหลมคมและเย็นเยียบ แฝงไว้ด้วยความหนาวเหน็บที่แทรกซึมถึงกระดูก ราวกับมีใบมีดน้ำแข็งนับหมื่นเล่มกำลังหวีดหวิวอยู่ข้างหู
จากนั้นกลับกลายเป็นความหม่นหมองและบ้าคลั่ง ประหนึ่งเสียงคำรามของสัตว์ร้ายในสถานการณ์คับขัน ทุกตัวโน้ตล้วนอาบไปด้วยเลือด แฝงไว้ด้วยความดุดันที่พร้อมจะพินาศไปพร้อมกัน
ต่อมากลับบังเกิดความว่างเปล่าอันน่าสะพรึงกลัว ราวกับกองทัพนับพันนับหมื่นเหยียบย่ำผ่านภูเขาซากศพและทะเลเลือด ท้ายที่สุดเหลือเพียงสนามรบที่เงียบสงัด
ในเสียงขลุ่ยนี้ไม่มีความอ่อนโยน ไม่มีเมตตา มีเพียงจิตสังหารอันเย็นเยียบและความบ้าคลั่งที่เผาผลาญทุกสรรพสิ่ง ซึ่งสอดประสานกับความบ้าบิ่นในกระดูกของตี้ชิงได้อย่างสมบูรณ์แบบ ฟังแล้วชวนให้หนังหัวชาและจิตวิญญาณสั่นสะเทือน
“พรวด——”