Chapter 0107

ตอนที่ 107 ลงไป

“กลัวแล้วหรือ?” โม่หนี่เหยาเลิกคิ้ว

“กลัว? ในพจนานุกรมของท่านปู่น้อยผู้นี้ไม่มีคำว่ากลัวหรอก” โม่หนี่เฟิงโต้กลับ แต่ในดวงตากลับลุกโชนด้วยเปลวเพลิงที่โชติช่วงยิ่งกว่าเดิม

สายตาของตี้ชิงจับจ้องไปยังหยุนชางไห่บนแท่นสูง เห็นมุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มที่ซ่อนเร้น นางแค่นเสียงเย็นในใจ—การจับฉลากครั้งนี้ เกรงว่าจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

นางไม่ได้กล่าวสิ่งใดมากความ เพียงหันไปมองทุกคน น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง “เข้ามา”

ทั้งเก้าคนล้อมเป็นวงกลม ไหล่ของแต่ละคนสัมผัสกันแผ่วเบา ก่อตัวเป็นวงที่ไม่อาจทำลายได้

ตี้ชิง: “เหลือเวลาอีกหนึ่งก้านธูปก่อนการประลองจะเริ่ม เรามาหารือเกี่ยวกับสถานการณ์ระหว่างการประลองกันก่อน จะได้ร่วมมือกันได้ดียิ่งขึ้น”

เวลาหนึ่งก้านธูปผ่านไปอย่างรวดเร็ว สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ตี้ชิง