เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 72 อัสนีสวรรค์
ความอุ่นจากถ้วยกระเบื้องแผ่ซ่านผ่านฝ่ามือ เข้าไปปลอบประโลมมุมหนึ่งที่อ่อนโยนในก้นบึ้งของหัวใจ
นางเคยพบเจอผู้บำเพ็ญที่ผิดใจกันเพราะผลประโยชน์มามาก ทั้งยังเคยได้ยินความโดดเดี่ยวบนเส้นทางมรรคที่ต้องเดินเพียงลำพังมานับไม่ถ้วน ทว่าไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะมีกลุ่มสหายเช่นนี้
ไม่ถามถึงเหตุผล รู้เพียงแค่ต้องปกป้องซึ่งกันและกัน
“ขอบคุณ” นางเอ่ยเบาๆ ความอุ่นของโจ๊กไหลผ่านลำคอ ทำให้คำขอบคุณนั้นลดความเย็นชาลงไปบ้าง และเพิ่มความจริงใจขึ้นอีกหลายส่วน
โม่หนี่เหยาเพิ่งจะเอ่ยปากว่าเกรงใจพวกเราไปไย ทว่ากลับถูกคำพูดถัดมาของตี้ชิงขัดจังหวะเสียก่อน
อาทิตย์อุทัยโผล่พ้นเส้นขอบฟ้าในที่สุด แสงสีทองลอดผ่านหน้าต่างโรงเตี๊ยม ตกกระทบลงบนใบหน้าของทุกคน ตี้ชิงวางถ้วยโจ๊กแล้วลุกขึ้นกล่าวว่า “ไปกันเถอะ”