Chapter 0050

ตอนที่ 50 ยันต์เร่งความเร็ว

ยามกลางวันส่วนใหญ่เงียบสงัด มีเพียงเสียงลมและเสียงคมกระบี่แหวกอากาศแผ่วเบา

ครั้นถึงยามเย็น พวกเขาจะหาลำธารภูเขาหรือริมหน้าผาที่ราบเรียบเพื่อพักแรม

โม่หนี่เหยาและโม่หนี่เฟิงมักจะไปตักน้ำที่ริมลำธาร บางครั้งก็จับปลาเป็น ๆ กลับมาได้สองตัว สองพี่น้องนั่งยอง ๆ ย่างปลาข้างกองไฟ หยดน้ำมันกระเด็นใส่เสื้อผ้าก็ไม่ใส่ใจ ทั้งยังไม่ลืมแย่งปลาไม้ที่อีกฝ่ายย่างเสร็จแล้ว

ตามหลักแล้วพวกเขาไม่จำเป็นต้องกินอาหาร แต่ทนความอยากไม่ไหว เพียงแต่ว่าไม่กินก็ได้ ไม่ใช่ว่ากินไม่ได้ ในเมื่อตอนนี้ไม่มีใครคอยควบคุม ย่อมต้องกินเป็นธรรมดา