เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 27 มีคนมาหา
“หว่านเอ๋อร์ เจ้ารู้หรือไม่ นางเข้าจวนมาสามปี ก็อดทนมาตลอดสามปี
คุณชายห้าตระกูลอวิ๋นผู้นั้นรับอนุภรรยาปีเดียวถึงห้านาง นางมิเคยเอ่ยปากบ่นถึงความยากลำบากกับทางบ้านแม้แต่คำเดียว
นางมักกล่าวว่ารอคลอดลูกแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น ทว่าลูก... ลูกก็รักษาไว้ไม่ได้”
กระดาษจดหมายตรงจุดนี้ยับย่นเป็นก้อน เห็นได้ชัดว่าเคยเปียกชุ่มด้วยหยาดน้ำตา
เจียงจิ่วอินยกมือปิดปาก เสียงสะอื้นที่พยายามสะกดกลั้นเล็ดลอดออกมาตามซอกนิ้ว เพราะกลัวจะปลุกฮว่าเยวียนที่อยู่ในห้องด้านในให้ตื่น จึงทำได้เพียงกัดริมฝีปากแน่นจนกลิ่นคาวเลือดแผ่ซ่านไปทั่วปลายลิ้น
พี่สาวคนที่สองเจียงจิ้งโหรว คือแสงอันอบอุ่นเพียงหนึ่งเดียวของนางในตระกูลเจียงอันเย็นเยียบ
ยามเด็กนางกลัวความมืด พี่สาวคนที่สองก็จะกอดนางนอน เล่าเรื่องดวงดาวบนท้องฟ้าให้นางฟัง