กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 2 บันไดสวรรค์
คนรอบข้างต่างพากันส่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ย
ตี้ชิงยกริมฝีปากบางขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงแผ่วเบาราวสายลม ทว่ากลับเย็นเยียบดั่งแช่น้ำแข็ง เอ่ยออกมาเพียงไม่กี่คำ คลุมเครือคล้ายวาจาโบราณ แฝงไว้ด้วยการเย้ยหยันอันสูงส่ง “แป้งชาดปิดบังความต่ำทราม อาภรณ์ทองห่อหุ้มความโง่เขลา”
คุณหนูชุดแดงชะงักไป ฟังไม่เข้าใจ
ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา แรงกดดันอันเยือกเย็นเสียดกระดูก ดั่งเผชิญหน้าคมศัสตราวุธก็พลันกดทับลงมา
มิใช่กลิ่นอายของเด็กน้อย หากแต่เป็นกลิ่นอายสังหารแห่งจักรพรรดิที่ก้าวออกมาจากกองซากศพและทะเลกระดูก ไร้สุ้มเสียง ทว่าข่มขวัญผู้คน
ดวงตาตานเฟิ่งใต้หมวกกกปรายตามองอย่างเฉยชา ดูแคลน เมินเฉย และอยู่เหนือผู้อื่น
ราวกับกำลังมองดูเครื่องประดับชิ้นหนึ่งที่ขวางหูขวางตา
คุณหนูชุดแดงร่างแข็งทื่อ หัวใจหดเกร็งอย่างรุนแรง ถึงกับถูกแรงกดดันไร้รูปนั้นบีบให้เซถอยหลังไปครึ่งก้าว ปลายนิ้วสั่นเทา
คำก่นด่าที่เดิมทีคิดจะเอ่ย ล้วนจุกแน่นอยู่ในลำคอ ไม่อาจเปล่งออกมาได้แม้แต่คำเดียว