ตอนที่ 91 ซินหยวนกังพ้นคุก

ซินเสี่ยวเสี่ยวรู้ดีว่าห้องขังนั้นมืดมนเพียงใด ทว่านางไม่คิดเลยว่าที่นี่จะไม่เพียงมืดมนและชื้นแฉะเท่านั้น ยังมีหนูมากมายส่งเสียงจิ๊ด ๆ ราวกับกำลังพูดคุยบางเรื่องกันอยู่

ซินเสี่ยวเสี่ยวเดินตามหลังผู้คุมคุกอย่างใกล้ชิด ก้าวตามเขาเข้าไปทีละก้าว ภายในห้องขังบางครั้งมีเสียงครวญครางของผู้คนดังออกมา บางครั้งก็มีคนวิ่งหนีมายังหน้าห้องขัง จับลูกกรงเอาไว้ราวกับคนเสียสติ

“ซินหยวนกัง มีคนมารับเจ้าออกไปแล้ว” ตรงมุมห้องขัง ร่างผอมบางร่างหนึ่งสวมชุดนักโทษนั่งยอง ๆ อยู่

เมื่อได้ยินเสียงผู้คุมคุก เขาพลันเงยหน้าขึ้น เส้นผมยุ่งเหยิงกับใบหน้าสกปรกมอมแมมทำให้ซินเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกหนาวสะท้าน นางเอ่ยเรียกเบา ๆ ว่า “พี่ชาย”