ตอนที่ 88 ต้นเหตุหายนะจากสุราองุ่น

ป้าฮวายิ้มร่า ยิ้มจนริ้วรอยบนใบหน้าเต็มไปหมดจนปิดไม่อยู่ แต่พอครั้นนางหันมามองซินเสี่ยวเสี่ยวอีกครั้ง ใบหน้าก็กลับมืดครึ้มลงไปอีกครา

“ข้านึกว่าวันนี้จะเป็นวันดี ๆ เสียอีก มิได้คาดคิดว่าวันนี้กลับมาเจอตัวหมาตัวเมียที่ขวางทางเข้า!” คำนางแก่ผู้นี้ช่างร้ายกาจเสียจริง นางคิดว่าเฟิ่งฮวาไม่มีตัวตนอยู่เลยหรือไร

ยามนี้เฟิ่งฮวากอดอกไว้แล้วก่อนหน้านั้นแล้ว ท่าทางเหมือนผู้ที่เตรียมดูเรื่องสนุก

นางเห็นซินเสี่ยวเสี่ยวกำหมัดด้วยจิตสำนึกโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็ค่อย ๆ คลายออก แล้วยกมุมริมฝีปากสีชมพูที่งดงามขึ้น “ป้าฮวา เท่าที่ข้ารู้ แผงขายของนี้มิได้มีเจ้าของประจำมิใช่หรือ?”