กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
แต่วันนี้กลับทำไม่ได้ เพราะก้อนอิฐที่นางทำขึ้นยังผึ่งลมไม่แห้งสนิทจนแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
เมื่อนางเปิดประตูออกดูก็เป็นดังที่คาดไว้ เด็กรับใช้ของฟางจวิ้นเสียนกำลังยอง ๆ อยู่หน้ารถม้า มองสิ่งแข็ง ๆ ที่อยู่ในลำไผ่ อีกทั้งยังยื่นมือไปลูบคลำอยู่ไม่หยุด
“คุณชาย ข้าคาดว่าน่าจะเป็นชาวบ้านเขลาเบาปัญญานำมาวางขวางทางไว้ขอรับ” เด็กรับใช้ลุกขึ้นรายงาน ซินเสี่ยวเสี่ยวได้ฟังก็กลอกตา “เจ้านั่นแหละที่เขลาเบาปัญญา ทั้งตระกูลของเจ้าก็เขลาเบาปัญญา”
“สิ่งนี้เรียกว่าก้อนอิฐ แม้จะหยาบกระด้างไปบ้าง แต่เมื่อมีมันก็สามารถใช้สร้างสิ่งกำบังให้เรือน ป้องกันลมฝนและสกัดไอเย็นแห่งฤดูเหมันต์ได้” ซินเสี่ยวเสี่ยวเหยียบก้อนอิฐบนพื้นเบา ๆ มันเกือบจะแห้งได้ที่แล้ว