เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ซินหยวนกังก็ชะงักไปเล็กน้อย พลางคิดว่าอย่างไรโสมของเขาก็ขายได้ถึง 1,200 ตำลึง แล้วจะเรียกว่ารังแกคนซื่อสัตย์จริงใจอย่างเขาได้อย่างไรกัน?
เมื่อซินเสี่ยวเสี่ยวเห็นซินหยวนกังมีสีหน้าสับสน นางก็แสร้งทำทีเห็นอกเห็นใจพลางตบไหล่เขาเบา ๆ “พี่ โสมของพวกเราล้ำค่ามาก อย่างน้อยก็ขาดทุนไป 1,000 ตำลึง”
“พรืด”
ทันทีที่ซินเสี่ยวเสี่ยวพูดจบ ฟางจวิ้นเสียนก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน เสียงหัวเราะก็จางหายไปอย่างไร้ร่องรอย เถ้าแก่พลันกระสับกระส่ายด้วยความหวาดหวั่นต่อการกระทำของฟางจวิ้นเสียน บุรุษผู้เย็นชาเยี่ยงน้ำแข็งผู้นี้รู้จักหัวเราะตั้งแต่เมื่อใดกัน?
ขณะเดียวกัน เขาก็เข้าใจว่า ต่อให้หลอกลวงผู้คนทั่วใต้หล้าได้จนหมด ก็ไม่อาจหลอกลวงคนทั้งสองตรงหน้าได้