กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“คือ...” ซินเสี่ยวเสี่ยวกำลังจะโพล่งออกมา ทว่าจู่ ๆ ก็ยกมือปิดปากตนเองเสียก่อน ฟางจวิ้นเสียนช่างร้ายกาจจริง ๆ ดวงตาของเขาราวกับน้ำแกงสะกดวิญญาณ ทำให้ผู้คนเผลอเปิดเผยความลับออกมามากมาย ส่วนเสียงของเขาก็คล้ายบทเพลงชักดวงจิต ทำให้ผู้คนทำตามความคิดของเขาโดยไม่รู้ตัว
ซินเสี่ยวเสี่ยวกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนดันแผ่นหน่อไม้ในถุงเล็กน้อย “ความลับ นี่เป็นหน่อไม้ที่ท่านแม่ของข้าตากแห้ง อร่อยมากเชียว!”
“ขอบคุณ เช่นนั้นเด็กสาวเสี่ยวรออยู่ที่นี่สักครู่ ข้าจะไปนำใบสั่งยาทั้งสองมาให้เจ้าเดี๋ยวนี้ ส่วนการจัดยาก็จัดที่ร้านค้าของข้าได้ ในเมื่อเป็นความลับ ฟางโหมวก็จะเก็บเป็นความลับให้เด็กสาวเสี่ยวเช่นกัน”