ตอนที่ 60 อเนจอนาถ

ซินเสี่ยวเสี่ยวส่ายหน้าพลางยิ้ม “นี่คือสหายน้อยของข้าในตัวเมืองอำเภอ นาน ๆ ทีได้ออกมาเที่ยวก็เลยทำให้ตัวเองดูอัปยศอดสูเช่นนี้ รบกวนท่านปู่หม่า ช่วยกลับไปบอกแม่ของข้าสักหน่อยเถิด ค่ำนี้ข้าอาจจะค้างคืนที่บ้านพี่ชาย”

ท่านปู่หมามองเด็กสาวข้าง ๆ อีกครั้ง แล้วพยักหน้ารัว ๆ ใคร ๆ ต่างว่าคนโง่แห่งตระกูลซินผู้นี้ พอหายโง่แล้วกลับฉลาดขึ้น ไม่คิดเลยว่าแม้แต่สหายในตัวเมืองอำเภอก็ยังมี

เพียงแต่ระดับของสหายผู้นี้ดูเหมือนจะไม่ได้สูงสักเท่าไรนัก

เมื่อออกมาจากที่ซึ่งเกวียนวัวจอดรอโดยเฉพาะแล้ว เซวียหว่านเอ๋อร์ก็คว้ามือซินเสี่ยวเสี่ยวไว้ “ข้าในสภาพเช่นนี้ดูน่าเกลียดนักหรือไม่?”