ตอนที่ 43 แซ่ซิน

“สมุดบัญชีถูกคนขโมยไป ใช่หรือไม่” ผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเถ้าแก่หวงเอ่ยถามด้วยเสียงเย็นชา

ศีรษะของเถ้าแก่หวงก้มต่ำลงไปอีก เอ่ยเสียงสั่นว่า “ข้า ข้าจะต้องหามันกลับมาให้ได้”

“ทำของสำคัญขนาดนี้หาย เจ้ายังคิดว่าตัวเองจะมีโอกาสอีกหรือ” ผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเถ้าแก่หวงเอ่ยถามอย่างเรียบเฉย

เถ้าแก่หวงเงยหน้าขึ้นด้วยความหวาดกลัว “ไม่! ไม่! ข้าทำเรื่องต่าง ๆ ให้ท่านนายเหนือหัวมามากมาย”

ยังพูดไม่ทันจบ คนผู้นั้นก็ยื่นมือออกไปบีบคอเถ้าแก่หวงเสียแล้ว

“กร๊อบ” เสียงหนึ่งดังขึ้น ดวงตาของเถ้าแก่หวงยังเบิกโพลง แต่ลำคอกลับอ่อนปวกเปียกและล้มลงไปแล้ว

คนผู้นั้นหยิบผ้าไหมขาวราวหิมะออกมาผืนหนึ่งเช็ดมือ แล้วโยนผ้าไหมนั้นทิ้งไปอย่างไม่ไยดี