ตอนที่ 41 ลักพาตัวไป

เมื่อเถ้าแก่เห็นว่านางทั้งหวานหยาดเยิ้มและน่ารัก สุดท้ายจึงแถมเศษผ้าให้นางอีกหนึ่งชิ้น

ซินเสี่ยวเสี่ยวออกจากร้านมา พลันนึกถึงขนมไส้ถั่วแดงที่ซินจื้ออันเอ่ยถึง จึงหันหลังกลับเข้าไปในร้านขนมอีกแห่ง

หลังจากซื้อขนมไส้ถั่วแดงที่ซินจื้ออันชอบกินแล้ว ซินเสี่ยวเสี่ยวก็ออกมาด้วยความพึงพอใจ นางเงยหน้ามองท้องฟ้าและพบว่าเริ่มสายแล้ว

ซินเสี่ยวเสี่ยวนึกถึงคำพูดที่ฉู่ซื่อกำชับให้นางรีบกลับบ้าน จึงเร่งฝีเท้าออกไปด้านนอก

นางนัดหมายกับตาเฒ่าคนขับเกวียนไว้ว่าให้รอกันที่ประตูเมืองในยามโหย่วต้น

ซินเสี่ยวเสี่ยวเร่งเดินทางสุดกำลัง เมื่อใกล้จะถึงประตูเมือง นางก็เห็นชายชราคนขับเกวียนกำลังรออยู่ที่นั่นแล้ว