กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ถึงตรงนี้ ซินเสี่ยวเสี่ยวก็ล้มเลิกความคิดที่จะมอบค่ารักษาให้ฟางจวิ้นเสียน
มิใช่ว่าข้าไม่ยอมให้ แต่เป็นเพราะเจ้าไม่ต้องการเอง
ซินเสี่ยวเสี่ยวจึงมีเหตุผลขึ้นมาอย่างเต็มที่
ฟางจวิ้นเสียนอยากได้ของแปลกใหม่อยู่บ้าง หน่อไม้ฤดูหนาวกับมันฝรั่งเหล่านี้มอบให้เขาสักหน่อย ก็ถือเป็นการตอบแทนน้ำใจบางส่วน
เพียงแต่เมื่อฟางจวิ้นเสียนเห็นหน่อไม้ฤดูหนาวในถุง ดวงตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย “หน่อไม้ฤดูหนาวหรือ?”
“ใช่แล้ว” ซินเสี่ยวเสี่ยวยิ้มกล่าว “อย่าเห็นว่ารูปลักษณ์ของมันไม่น่าสนใจเชียว เมื่อผัดรวมกับเนื้อหมักตากแห้งแล้วอร่อยเป็นพิเศษ กินในฤดูกาลนี้เหมาะที่สุด”
“ขอบคุณเด็กสาวเสี่ยว” ฟางจวิ้นเสียนรับไปโดยไม่เกรงใจ
เด็กรับใช้ข้างกายฟางจวิ้นเสียนแบกถุงขึ้นหลังเรียบร้อยแล้ว