ตอนที่ 22 เปิดใบสั่งยา

ฉู่ซื่อลองชิมคำหนึ่ง เคี้ยวอย่างละเอียดแล้วกล่าวว่า “แม่รู้สึกว่าไม่มีอะไรแตกต่าง ยังคงเหมือนที่เจ้าผัดก่อนหน้านี้”

ซินเสี่ยวจื่อเองก็ชิมมันฝรั่งซอยคำหนึ่ง คิ้วเรียวงามขมวดเล็กน้อย “ข้ารู้สึกว่าต่างจากเมื่อก่อนอยู่เล็กน้อย แต่สุดท้ายแล้วแตกต่างตรงไหน ข้าชิมไม่ออก”

ซินเสี่ยวเสี่ยวมองซินหยวนกัง “พี่ใหญ่ พี่ชิมออกหรือไม่ว่าแตกต่างตรงไหน?”

ซินหยวนกังเคี้ยวอย่างละเอียดเช่นกัน “แตกต่างอยู่เล็กน้อยจริง ๆ คล้ายว่า... คล้ายว่าจะไม่เปรี้ยวเท่าครั้งก่อน”

“ถูกต้อง” ซินเสี่ยวเสี่ยวตบมือ

ครั้งนี้ในมันฝรั่งซอยที่นางผัด นางไม่ได้ใส่น้ำองุ่นม่วงแบบเดียวกับครั้งก่อน รสชาติจึงต้องแตกต่างกันเป็นธรรมดา

“ถ้าเช่นนั้นพวกเจ้าว่าของครั้งก่อนอร่อยกว่า หรือของครั้งนี้อร่อยกว่า” ซินเสี่ยวเสี่ยวถามอีกครั้ง