กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
อวิ่นซื่อเห็นชาวบ้านโดยรอบต่างพากันเข้าข้างเรือนที่สี่ จึงตะโกนด้วยวาจาแหลมคมอีกครั้งว่า “ซินเสี่ยวเสี่ยว แล้วอย่างไรเล่าว่าพวกเราทุบตีเจ้า เป็นเพราะแม่ของเจ้าไม่รู้ความเองก่อนต่างหาก!”
ซินเสี่ยวเสี่ยวแค่นหัวเราะจนทำให้ผู้คนหนังศีรษะชาวาบ นางจ้องอวิ่นซื่อตรง ๆ แล้วกล่าวว่า “หรือว่าที่ภรรยาลุงใหญ่กล่าวว่าข้าไม่รู้ความ หมายถึงเรื่องที่ต้องการให้ข้าแต่งกับหลี่หยวนไว่กระมัง?”
อวิ่นซื่อเอ่ยปากโดยไม่ทันคิด เพราะคิดว่าตนเองมีเหตุผล “นี่ก็ถือเป็นเรื่องหนึ่งเช่นกัน พ่อของเจ้าตายแล้ว เรื่องแต่งงานย่อมต้องเป็นไปตามคำสั่งของบิดามารดาและคำสื่อของแม่สื่อ ทั้งยังต้องฟังคำของย่าของเจ้า แต่เจ้ากลับขัดขืน! เช่นนี้จะไม่นับว่าเป็นลูกสาวอกตัญญูได้อย่างไร? ลูกสาวอกตัญญูก็สมควรถูกตี!”