ตอนที่ 7 ออกจากจวนตระกูลเหอ

ซินเสี่ยวเสี่ยวชะงักฝีเท้า เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่นางเคยเห็นในตำรามาแล้วเมื่อชาติก่อน ดวงตาของนางกลอกเป็นลูกแก้วไปมา ก่อนจะกล่าวว่า “ข้าบังเอิญเห็นที่ตระกูลซิน”

ซินเสี่ยวจื่อมีความคิดตามแบบแผนโบราณอย่างแท้จริง นางหลีกเลี่ยงที่จะเอ่ยถึงเรื่องเช่นนี้ เอาแต่หน้าแดงด้วยความอับอายจนแทบไม่กล้าพูด

หลายคนกลับถึงบ้านด้วยความยินดีเป็นล้นพ้น เรื่องนี้เหนือความคาดหมายของฉู่ซื่อโดยสิ้นเชิง

ฉู่ซื่อร้อนใจจนเดินวนไปทั่วบ้าน แทบจะออกไปตามหาคนที่จวนตระกูลเหออยู่แล้ว

หวังเหยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ป้าฉู่อย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย เสี่ยวเสี่ยวฉลาดเฉลียว ย่อมไม่เกิดเรื่องขึ้นหรอก”

ทว่าฉู่ซื่อยังคงวางใจไม่ได้ ขณะที่นางกำลังเช็ดน้ำตาไม่หยุด รถเข็นคันหนึ่งก็ค่อย ๆ เข้ามาอยู่ในสายตา