เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 344 อย่าได้เสียใจภายหลัง
“ถ้าเจ้าไม่ได้หน้าตาคล้ายฉู่ยวนอยู่บ้าง คนเป็นถึงซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องพิทักษ์อุดรอย่างข้า จะยอมรับการหมั้นครั้งนี้ได้อย่างไร ข้าจะทนให้สายสืบของตระกูลจวินมาอยู่ข้างตัวได้อย่างไร?”
หลินเย่าพูดขู่จบก็มองหญิงสาวที่ยืนเงียบอยู่ตรงหน้า ก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วขมวดคิ้วแน่น
ถึงอย่างไรจวินฉิงก็ติดตามเขาไปฝึกฝนตามที่ต่าง ๆ มานานขนาดนี้ นางยังพอรู้ความอยู่บ้าง
ด้วยระดับพลังและฐานะของนาง เสด็จพ่อของนางก็ไม่มีเหตุผลอะไรต้องใช้นางเป็นสายสืบ
พอคิดได้อย่างนั้น หลินเย่าก็พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “แต่เสด็จพ่อของเจ้าก็ส่วนเสด็จพ่อของเจ้า เจ้าก็ส่วนเจ้า ข้าจะไม่เอาเรื่องที่ฮ่องเต้ไร้ประโยชน์คนนั้นทำมาลงกับเจ้า”
จวินฉิงไม่พูดอะไร
นางกำลังคิดว่า เสด็จพ่อที่อ่อนแอจนใครก็บีบได้ของนาง ราชวงศ์จวิน รวมถึงราชสำนัก ทำอะไรผิดต่อสกุลหลินกันแน่?