กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 พวกนางในวัยเยาว์
หญิงชราที่ย้อมผมให้นึกว่าพวกนางเป็นพี่น้องคนธรรมดาที่เพิ่งได้เจอกันหลังจากห่างกันไปนาน เลยออกจากห้องไปเอง
“เมื่อสามปีก่อนเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แล้วสามปีมานี้เจ้า... ไปอยู่ที่ไหนมา?”
เย่เฉิงซีมองฉู่ยวนอยู่นิ่ง ๆ ดวงตาของนางมีน้ำตาคลอใส ดูคล้ายเหล้าสีอำพันที่ส่องประกาย
“พี่เย่ ทำไมท่านยังขี้แยเหมือนเมื่อก่อนเลยล่ะ”
ฉู่ยวนกะพริบตาที่เริ่มแสบขึ้นมานิดหน่อย มุมปากยกขึ้น น้ำเสียงติดจะหยอกล้อ
นางยังจำได้ว่าเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่พี่สาวตัวน้อยผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องถูกนางไล่ไป อีกฝ่ายทั้งโกรธทั้งพูดตัดขาดว่า ‘ต่อไปข้าไม่มีน้องสาวอย่างเจ้าอีกแล้ว’ สุดท้ายกลับโกรธจนร้องไห้เสียเอง แล้วก็ร้องไห้ออกจากตระกูลฉู่ไป