กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 308 เส้นเวลาที่สูญเสียทุกสิ่ง (รวมสองบท)
“เฮ้อ...”
ฉู่ยวนคลานออกมาจากกองน้ำแข็งและหิมะที่ละลายแล้ว
นางหลับไปหนึ่งวันหนึ่งคืน
แสงแดดอุ่นที่ส่องมาทำให้ตัวที่เปียกโชกของนางแห้งอย่างรวดเร็ว หยดน้ำไหลจากปลายผมลงมาตามใบหน้า ดูคล้ายรอยน้ำตา
ในตัวฉู่ยวนยังมีพลังวิญญาณอยู่เพียงน้อยนิด เทียบได้กับขั้นหลอมปราณระดับสามหรือสี่เท่านั้น
ร่างกายนางไม่มีบาดแผล ต่อให้เคยมี ผ่านมาตั้งเจ็ดปีก็คงหายไปนานแล้ว
นางนอนอยู่บนพื้น เจ็บแน่นในอก ท้องฟ้าตรงหน้าหมุนคว้าง
เสียงผู้หญิงที่ไม่คุ้นหูดังมา เรียกซ้ำ ๆ ว่า “ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์”
ฉู่ยวนเอียงหน้า หรี่ตามอง เห็นคนในชุดดำอยู่บนเนินเขารกร้างไกลออกไป