กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 เมืองอวี๋
เยียนซีจับกระต่ายป่าขึ้นมาจากหลุม แล้วยัดใส่อ้อมแขนของเจียงช่าตัวน้อย “เอาไปกินสิ ฮี่ๆ แล้วเจอกันนะ”
‘แล้วเจอกัน เยียนซี’
เจียงช่าพูดอยู่ในใจ
ระหว่างที่นางเงียบอยู่ เยียนซีก็จากไปอย่างคล่องแคล่ว
เจียงช่ากอดกระต่าย มองแผ่นหลังในชุดสีเขียวที่ค่อยๆ กลืนหายไปกับต้นไม้สีเขียวอ่อนเข้ม ผ่านไปนานนางถึงย่อตัวลง ลูบก้อนหินที่เยียนซีเคยแตะ
อุ่นจัง
เพราะแดดส่องจนร้อน หรือเป็นไออุ่นจากตัวเยียนซีกันนะ
“เพิ่งเคยมีคนบอกว่าข้าเก่งมากเป็นครั้งแรกเลย...” เจียงช่าพูดเบาๆ
นางเก็บก้อนหินมาเพิ่ม นึกย้อนถึงวิธีที่เยียนซีใช้วางค่ายกลรวมปราณเมื่อครู่ แล้วลองใช้ก้อนหินวางตาม