เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 ตื่นขึ้น
ในเวลาเดียวกัน ร่างของเสิ่นผิงก็เต็มไปด้วยแผลเหวอะหวะแล้ว
เขาใช้วิชาสลายเลือดเกิดใหม่ไปหลายครั้ง จนสุดท้ายพลังวิญญาณหมด ใช้วิชาไม่สำเร็จ ร่างจึงกลายเป็นก้อนน้ำมูกสีแดงคล้ำรูปร่างคล้ายคนที่ไหลย้อยไปมา
การโจมตีและป้องกันไม่มีความหมายอะไรเลยในพื้นที่แห่งนี้ มีเพียงการพลิกกลับและบิดเบี้ยวที่ไม่มีวันจบ
ฉู่ยวนผ่อนลมหายใจเบา ๆ คลายวิชา “สภาวะกลับด้าน” แล้วรีบโยนคนชวนคลื่นไส้คนนี้ออกไป
วิชานี้กินพลังวิญญาณมากเกินไปแล้ว ถึงนางจะมีพลังวิญญาณมากกว่าผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำระยะกลางทั่วไปอยู่มาก แต่วันหนึ่งก็ใช้ได้แค่สองถึงสามครั้ง ยิ่งใช้ในช่วงสั้น ๆ แค่ครั้งเดียวก็แทบหมดแรงแล้ว
ร่างเละเหมือนโคลนของเสิ่นผิงร่วงลงมาจากกลางอากาศ ลำตัวกับหัวยังพอคงรูปร่างคนไว้ได้ ส่วนแขนขาละลายอยู่ในกองเลือดเล็ก ๆ