เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 ท่านประธาน?
ภายในพื้นที่สีเงินขาวแห่งหนึ่ง
บนพื้นตรงใจกลางมีค่ายกลรูปกระจกทรงดอกหลิง สลักอักษรโบราณไว้นับไม่ถ้วน
ฉู่ยวนก้มลงมอง พบว่าตัวเองดูเหมือนกำลังเหยียบอยู่บนผิวกระจกเรียบลื่น แต่สัมผัสใต้เท้ากลับเป็นพื้นดินแข็ง
ที่จริงแล้วแดนมายากลับตาลปัตรเกิดจากค่ายกลนับไม่ถ้วนประกอบกัน และค่ายกลจะลอยอยู่โดยไม่มีอะไรยึดโยงไม่ได้ ตามหลักวิชาค่ายกลจึงมั่นใจได้ว่าที่นี่คือใจกลางของแดนมายากลับตาลปัตรทั้งหมด อยู่ลึกเข้าไปในภูเขายอดราบลูกนั้น
“เจ้าไม่ควรมาเผชิญหน้ากับข้าเร็วขนาดนี้”
พอเสียงผู้ชายพูดจบ ร่างคนก็ปรากฏขึ้นกลางค่ายกล
เขามีผมสีดำ ผิวขาวซีด ใบหน้าคมเข้มราวกับแกะสลัก สัดส่วนทุกอย่างได้รูปจนไร้ที่ติ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันนิดๆ ดวงตาสีเงินเหมือนไร้ความรู้สึก จ้องฉู่ยวนอยู่อย่างเงียบๆ