เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 แย่แล้ว ขอมาน้อยไป
ใบหน้าขาวสะอาดของเจียงเตี๋ยแดงขึ้นมาทันที “ท่านแม่!”
ก่อนหน้านี้นางอุตส่าห์บอกแม่ไว้แล้วว่า คุณหนูใหญ่ฉู่ช่วยให้นางได้ของที่คนอื่นมองข้ามไปในแดนลับ แถมยังให้ศิลาวิญญาณมาอีกก้อนใหญ่ อีกฝ่ายเป็นคนดีที่ไม่ขาดศิลาวิญญาณ เพราะงั้นเรื่องที่แค่ยกมือก็ลบกลิ่นอายของกระดูกวิญญาณได้ ก็อย่าไปคิดเงินอีกเลย
ไม่นึกเลยว่านางพูดไปตั้งมากมาย แม่กลับจำได้แค่คำว่า ‘ไม่ขาดศิลาวิญญาณ’ พอเจอหน้าก็ตั้งราคาเลย
“เอ้า ได้ยินแล้ว ๆ เจ้าจะพูดเสียงดังขนาดนั้นทำไม ข้ายังไม่แก่จนหูตึงตาฝ้าฟางเสียหน่อย”
เจ้าหอเจียงส่ายหน้าไปมา
“พี่น้องแท้ ๆ ยังต้องคิดบัญชีให้ชัดเลยนี่ การสลักอักขระต้องใช้ทั้งพลังวิญญาณและฝีมือของแม่เจ้านะ อีกอย่าง ข้ากำลังคุยกับแม่นางฉู่อยู่ เด็กอย่างเจ้าจะแทรกทำไม”
เจียงเตี๋ยพูดว่า “ท่านพอจะนึกออกไหมว่า ข้าอายุยี่สิบแปดแล้ว”
เจ้าหอเจียงตอบ “ถึงเจ้าอายุแปดสิบแปด เจ้าก็ยังเป็นเด็กบ้านข้าอยู่ดี”