เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 ดาบของข้าก็ใช่ว่าจะไม่คม!
“ถ้าเป็นข้า ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้เจ้าเจ็บตัวแม้แต่นิดเดียว”
ฉีจิงหงทำท่าทางรักใคร่ลึกซึ้ง ราวกับเป็นคนละคนกับตอนที่เผชิญหน้ากับหลิงเทียน
เย่เฉิงซีไม่ถูกกับเขามานานแล้ว นางพูดเสียงเย็นว่า “ไม่มีเจ้า ฉู่ยวนก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไร จำเป็นต้องให้เจ้ายื่นมือมายุ่งด้วยหรือ?”
รูม่านตาของฉีจิงหงหดลงเล็กน้อย
ไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้
ลูกน้องของเขารีบร้อนวิ่งเข้ามา คอยระวังไม่ให้เขาคลุ้มคลั่งอยู่ตลอด
“พูดแบบนั้นไม่ได้นะขอรับ คุณหนูใหญ่เย่ คุณชายของข้าเคารพผู้อาวุโสเย่มากเท่าไร ก็ใส่ใจคุณหนูฉู่มากเท่านั้น พอเห็นพลุ ต่อให้ต้องถูกอสูรรุมโจมตีจนบาดเจ็บ เขาก็ยอมทำทุกทางเพื่อรีบมาที่นี่—”
“พูดเรื่องพวกนี้ทำไม” ฉีจิงหงรอจนลูกน้องพูดจบแล้ว ถึงค่อยพูดขัดขึ้นมา