กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 อิสรภาพ
ทุกคนเพิ่งมองเห็นชัดว่าตัวเองขึ้นมายืนอยู่บนหลังสัตว์ตัวมหึมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ กระแสอากาศปั่นป่วนกับลมกรรโชกแรงรอบตัวถูกกันเอาไว้ ความอึดอัดไม่สบายตัวก็ทุเลาลงบ้างแล้ว
มันเป็นอินทรีที่มีขนสีขาวราวหิมะปกคลุมทั้งตัว จะงอยปากสีทอง ดวงตาสีฟ้าเหมือนน้ำแข็ง กำลังแบกทุกคนบินไปอย่างมั่นคง
“อินทรีเมฆานี่” ถังซีจำได้
เจี่ยงซิงเหยาพูดว่า “ข้าเคยอ่านในตำราเก่าของสำนักกระบี่ ขนอินทรีเมฆาเอามาทำเป็นเสื้อขนนกให้ผู้บำเพ็ญบินได้ ตอนสงครามเซียนมาร อสูรชนิดนี้เลยถูกล่าจนสูญพันธุ์ เหลือรอดอยู่แค่บางส่วนตามทางเข้าออกของแดนลับบางแห่งเท่านั้น”