เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 414 สิ้นสุดม่านราตรี
“ได้เลย”
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อำนวยการผมแดง ลีออนก็พยักหน้ารับ ก่อนจะถอด 【ผู้รุกรานฝันตัณหา】 ออกมาแล้วยื่นส่งให้เธอโดยตรง
ถึงแม้ผู้อำนวยการของเขาจะเป็นยัยขี้เมาตัวยง และเวลาเมาหนักๆ สมองยังทำงานได้ไม่ดีเท่าลิงเสียอีก แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับเหล้า เธอก็ยังเป็นคนที่พึ่งพาได้มากทีเดียว อย่างน้อยก็เชื่อใจได้อยู่บ้าง
“ลีออน มีเรื่องหนึ่งที่ฉันต้องบอกนายให้ชัดเจนก่อน”
ผู้อำนวยการผมแดงไม่ได้ยื่นมือไปรับ 【ผู้รุกรานฝันตัณหา】 ทันที แต่กลับพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า
“ครั้งนี้มีความเป็นไปได้สูงมากที่ฉันจะยืมแล้วไม่ได้คืน ถ้านายไม่อยากให้ยืมจริงๆ ก็ไม่จำเป็นต้องให้ก็ได้ ฉันยังสามารถ...”
“ไม่ต้องหรอก ผู้อำนวยการเอาไปเถอะ”
ยังไม่ทันที่ผู้อำนวยการผมแดงจะพูดจบ ลีออนก็ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า