เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 410 ฝันร้ายของฝันร้าย
‘อย่าหวังว่าจะมีใครได้ฝันอีกเลยงั้นหรือ? หมายความว่ายังไง?’
เมื่อมองเห็นร่างเปลือกที่ตนสร้างขึ้นจากฝันร้ายหลายร้อยแห่ง พาฝูงด้วงจำนวนมากหายวับไปต่อหน้าต่อตา ยักษ์หมอกสีเทาก็สั่นสะท้านไปทั้งร่าง ก่อนจะตวาดถามด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“เจ้าทำอะไรลงไป?! เจ้าส่งแมลงบัดซบพวกนั้นไปที่ไหน?!”
“ฉันบอกแล้วไงว่านี่คือของขวัญชิ้นใหญ่สำหรับแก!”
เมื่อนึกย้อนถึงตัวเองในฝันร้ายแห่งนั้น ที่เริ่มต้นจากแอนนา ก่อนจะสูญเสียสมาชิกในครอบครัวทุกคนไปทีละคน จนเหลือเพียงตัวเขาที่ใช้ชีวิตราวกับซากศพเดินได้ นั่งพิงอยู่บนเตียงอย่างไร้ชีวิตชีวา แม้แต่ความกล้าที่จะเปิดอัลบั้มรูปก็ยังไม่มี
ลีออนผู้มีดวงตาแดงก่ำเงยหน้ามองยักษ์หมอกสีเทาตรงหน้า ก่อนกล่าวเน้นทีละคำว่า