เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 390 จุดเริ่มต้น
“ฮัดชิ้ว!!!”
หลังจากจามเสียงดังสนั่นเป็นครั้งที่สาม ลีออนก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นขยี้จมูกแรงๆ
‘แปลกจริง วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมจมูกถึงได้คันอยู่เรื่อยเลย?’
หลังจากสั่งน้ำมูกแรงๆ ไปทีหนึ่ง เขาก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายจมูกนัก ลีออนที่กำลังรอรับคนอยู่ในบริเวณรับรองผู้โดยสารของท่าเรือขมวดคิ้ว พลางมองปล่องควันสูงตระหง่านที่ตั้งเรียงรายอยู่สองฝั่งแม่น้ำ
ขณะที่เขากำลังคิดจะหากระดาษมาสั่งน้ำมูกอีกสักครั้ง จู่ๆ ก็มีใครบางคนตบหลังเขาเบาๆ
“พบกันอีกแล้วนะ”
ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงผอม มือขวาถือกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังลีออนอย่างเงียบเชียบ โดยไม่แม้แต่จะทำให้แพะดำรู้ตัว
หลังจากมองใบหน้าของลีออนและยืนยันว่าไม่ได้จำคนผิด ชายร่างสูงผอมก็ใช้มือซ้ายที่ว่างอยู่ยกหมวกทรงสูงบนศีรษะขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มและกล่าวทักทายอย่างเป็นมิตรว่า