เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 387 ตราประทับวิชาลับ
“ขอโทษด้วย...”
พร้อมกับเสียงถอนหายใจของชายวัยกลางคนใบหน้าเหลี่ยม ตราสัญลักษณ์รูปครึ่งคนครึ่งม้าถือคันธนูสีทองกลับทะลุออกมาจากผิวกระจกโดยตรง แล้วลอยอยู่ตรงหน้าลีออนกับผู้อำนวยการสาวผมแดง
“ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากช่วย เพียงแต่ทางตำหนักเฝ้ามองจะเกิดข้อผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด เพราะฉะนั้น...”
“ฉันเข้าใจ”
หลังจากมองตราสัญลักษณ์ราศีธนูที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วยความประหลาดใจ ผู้อำนวยการสาวผมแดงก็เผยรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะคว้าข้อมือของลีออนแล้วพยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า
“ท่านเองก็ไม่มีทางเลือก เมื่อเทียบกับทางฝั่งเราแล้ว การรับประกันความปลอดภัยของตำหนักเฝ้ามองย่อมสำคัญกว่า”
“ฉัน... เฮ้อ... ลำบากเธอแล้ว”
บอร์ดราศีธนูดูเหมือนจะรู้สึกผิดต่อผู้อำนวยการสาวผมแดงอยู่บ้าง หลังจากถอนหายใจ เขาก็หันหลังเตรียมจากไป ทว่าเมื่อสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวที่อีกฝั่งของกระจกทรงกลมฟ้า เขากลับหันขวับมาอย่างกะทันหันด้วยดวงตาเบิกกว้างอย่างประหลาดใจ