เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 355 ของฝาก
เมื่อเห็นเพื่อนสนิทของตนกำลังกอดลีออนแน่นอยู่ในห้องทำงาน ราวกับอยากหลอมรวมร่างของตัวเองเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเขา สีหน้าของผู้อำนวยการสาวผมแดงก็พลันแข็งค้างไปเล็กน้อย รู้สึกเหมือนทั้งร่างกายและจิตใจย่ำแย่ลงในพริบตา
‘เพื่อป้องกันไม่ให้บอร์ดราศีกุมภ์สารเลวนั่นเข้ามายุ่งกับตำหนักเฝ้ามอง ฉันถึงกับต้องลงไปแดนความตายตามลำพังในวันเกิดของตัวเอง นั่งเฝ้าอยู่ริมแม่น้ำยมโลกสกปรกโสโครกตั้งหลายวัน ทุกวันนอกจากตรวจสอบคนตายที่ผ่านเส้นทางไร้หวนกลับแล้ว ก็มีแต่ต้องนั่งมองจระเข้ยักษ์ข้างๆ แยกเขี้ยวใส่’
‘สุดท้ายขณะที่ฉันทำงานล่วงเวลาอย่างยากลำบากอยู่ข้างล่างเพื่อปกป้องโลก พวกเธอสองคนกลับมาทำเรื่องแบบนั้นกันในห้องทำงานเนี่ยนะ?’
‘พวกเธอ... พวกเธอไม่รู้สึกผิดกันบ้างเลยหรือไง?’
“ผู้อำนวยการ? คุณกลับมาได้จังหวะพอดีเลย!”
เมื่อเห็นผู้อำนวยการสาวผมแดงที่จู่ๆ ก็พรวดพราดเข้ามา ลีออนก็อดดีใจขึ้นมาไม่ได้