กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 351 การจู่โจมยามค่ำคืน (กลาง)
“อืม”
หลังจากขานรับอย่างเรียบเฉย เรนาร์ดก็พิจารณาเลขานุการของตน ก่อนเอ่ยถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย
“เจ้าไปทำอะไรมา? ก็แค่ไปสั่งงานคำเดียว ทำไมถึงใช้เวลานานขนาดนี้?”
“คนที่เข้าเวรอยู่ทางนั้นหลับไปแล้ว เรียกเท่าไรก็ไม่ยอมตื่น เลยเสียเวลาไปหน่อย ระหว่างทางยังถูกแมวป่าตัวหนึ่งทำให้ตกใจอีกด้วย ขอโทษด้วย...”
หลังจากตอบอย่างอ้อมแอ้มไปสองสามประโยค “มาร์ค” ก็เดินลากเท้าหนักอึ้งกลับไปที่โต๊ะของตน แล้วตรวจสอบเอกสารที่ยังทำไม่เสร็จต่อ
ส่วนเรนาร์ดที่กลับมานั่งประจำโต๊ะอีกครั้ง เมื่อเหลือบมองท้องฟ้าที่เริ่มสว่างซีด ก็พลันรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งเอวและหลัง เขาอดหาวออกมาไม่ได้ ก่อนโบกมือด้วยสีหน้าอ่อนล้า