กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 รุ่นพี่ทอมจงเจริญชั่วกาล
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หลังจากได้ยินบทสนทนาระหว่างลีออนกับเอมม่าแล้ว ผู้อำนวยการผมแดงที่ก่อนหน้านี้ยังมีสีหน้าไม่ยอมรับ ราวกับยังอยากพูดอะไรต่ออีกสักหน่อย จู่ๆ ก็เงียบลง นั่งนิ่งอยู่บนหัวของเทพจระเข้โดยไม่ขยับเขยื้อน
ส่วนเอมม่าหลังจากพูดคุยกับลีออนเกี่ยวกับสถานการณ์ของลูกสาวตัวเองอยู่สองสามประโยค ดูเหมือนจะถูกประเด็นนี้กระตุ้นความทรงจำบางอย่างเช่นกัน เธอแหงนหน้ามองอีกาแจ้งมรณะที่บินวนเวียนอยู่เหนือศีรษะของตนเอง แล้วไม่ได้พูดอะไรต่ออีก
ทั้งสามคนบนหลังเทพจระเข้จึงกลับมาเงียบงันอีกครั้ง ก่อนจะเดินทางกลับมาถึงบริเวณใกล้ทางเข้าแดนความตาย
“พวกคุณกลับไปเถอะ”
หลังจากโบกมือให้ลีออนกับเอมม่า ผู้อำนวยการผมแดงก็เอ่ยด้วยสีหน้าสงบนิ่ง