กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321 คู่หูยอร์ริก
“ชิ... เจ้านี่ชอบเล่นลูกไม้เล็กๆ น้อยๆ ที่ไร้ประโยชน์เสียจริง!”
หลังจากหันกลับไปมองโลงศพของตัวเองที่ถูกเตะกระเด็นออกไป ชายชราหัวเหลี่ยมซึ่งนอกจากดวงตาและตาดำที่สลับตำแหน่งกันแล้ว รูปลักษณ์ภายนอกก็แทบไม่ต่างจากคนเป็นทั่วไป พลางบ่นพึมพำด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์
“ข้าอุตส่าห์ออกมาจากโลงแล้ว แถมยังรับวัตถุดิบที่เจ้านำมาให้อีก ถ้าไม่ตีเหล็กให้เสร็จ แล้วจะให้ข้าคลานกลับเข้าไปในโลงอีกหรือไง?”
“อืมๆ ท่านพูดถูกแล้ว”
ผู้อำนวยการผมแดงที่ถูกชายชราบ่นใส่ไม่ได้โกรธแต่อย่างใด กลับยิ้มแย้มขณะดันชายชราหัวเหลี่ยมไปยังเตาหลอม ช่วยจัดวางหม้อเหล็กใบใหญ่สีดำสนิทไว้บนเตาให้เข้าที่ จากนั้นก็เริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมา