กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 กระผมไม่ถนัดการต่อสู้
“ก๊อก... ก๊อก... กุ๊กกุ๊กกู๋!”
ลีออนมองแม่ไก่แก่ที่ถูกอุ้มอยู่ในอ้อมแขนของรุ่นพี่ทอม มันยื่นคอออกมาอย่างตื่นเต้นพลางจิกกิน ‘ไส้เดือน’ จากนั้นก็เงยหน้ามองจะงอยปากไก่ขนาดมหึมาที่ฉีกทะลวงชั้นเมฆครั้งแล้วครั้งเล่า จิกจนบิชอปอสรพิษต้องล่าถอยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ลีออนอดส่ายศีรษะเบาๆ ไม่ได้ แววตาเผยความงุนงงราวกับหลุดมาจากอีกโลกหนึ่ง
นี่มันบ้าอะไรกันแน่...
“นี่เป็นไก่ที่ฉันซื้อจากข้างนอกก่อนหน้านี้ เป็นแผงขายของแผงเดียวกับคนขายปลากับคฤหาสน์จำลองตรงทางเข้า”
“ในคฤหาสน์จำลองขนาดจิ๋วที่เขาขาย มีเล้าไก่เล็กๆ อยู่หลังห้องครัว ข้างในเลี้ยงแม่ไก่ไข่ไว้หลายสิบตัว พอดีเหมาะสำหรับจัดการพวกสาวกของวิญญาณอสรพิษพวกนี้ ฉันก็เลยเอามาใช้สักหน่อย”