เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 298 บทที่ไร้จรรยาบรรณ
เที่ยงวัน บริเวณหน้าคฤหาสน์กุหลาบของตระกูลมาร์เซนี ถนนเรดวูด
“งดงามเหลือเกิน...”
หลังจากลงจากรถม้าแล้ว ชายวัยกลางคนผู้สง่างามเปี่ยมด้วยกลิ่นอายของนักปราชญ์ทอดสายตามองทะเลดอกกุหลาบที่กำลังเบ่งบานอยู่ภายในคฤหาสน์ ก่อนจะอดทอดถอนใจจากก้นบึ้งของหัวใจไม่ได้
“แม้ว่าคนตระกูลมาร์เซนีจะไม่ใช่คนดีอะไรนัก แต่คฤหาสน์ของพวกเขาแห่งนี้กลับเป็นของชั้นเลิศอย่างแท้จริง
ดอกกุหลาบส่วนใหญ่มีช่วงเวลาออกดอกอยู่ระหว่างเดือนเมษายนถึงกรกฎาคม หากต้องการเห็นกุหลาบบานสะพรั่งมากมายขนาดนี้ในฤดูหนาว ก็คงมีเพียงคฤหาสน์ของตระกูลมาร์เซนีเท่านั้น”
“นั่นสินะ”
หลังชายวัยกลางคนพูดจบ ชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีแววเกียจคร้านเล็กน้อยอยู่ระหว่างคิ้วก็ก้มศีรษะเห็นด้วย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทอดถอนใจเช่นกัน