เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296 การจากไปของผู้อำนวยการ
‘ถึงลีออนตัวน้อยที่รัก เมื่อเธอได้เห็นจดหมายฉบับนี้ ฉันก็คงไม่อยู่แล้ว’
เมื่อเห็นข้อความเปิดจดหมายของผู้อำนวยการตัวเอง ซึ่งแม้จะไม่มีอะไรผิด แต่กลับฟังดูไม่เป็นมงคลเอาเสียเลย ลีออนที่ต้องนั่งเรือสลับต่อพาหนะ เดินทางอย่างกระท่อนกระแท่นมาตลอดทาง และเสียเงินไปถึง 9 เหรียญทองแดงกว่าจะกลับมาถึงสำนักงานเก็บกวาดได้ ก็พลันหน้าดำทะมึนขึ้นมาทันที
‘แผนการจัดการกับบอร์ดราศีกุมภ์ของสำนักงานได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ท่านบอร์ดราศีพฤษภกำลังร่วมมือกับบอร์ดบริหารอีกสองท่าน ใช้ 【รายชื่อคำชี้นำ】 เพื่อส่งอิทธิพลต่อบอร์ดราศีกุมภ์ และบังคับให้เขาไปรับการส่องแสงจาก 【โคมไฟถนนแดนความตาย】
เพื่อให้แน่ใจว่าแผนการจะไม่เกิดปัญหา และป้องกันไม่ให้บอร์ดราศีกุมภ์ทิ้งไพ่ตายสำหรับหลบหนีออกจากแดนความตายเอาไว้ ฉันจึงเตรียมไปดักรออยู่บนเส้นทางไร้ทางกลับในแดนความตายสักเดือนสองเดือน คนที่มุ่งหน้าไปยังโลกแห่งความตายจะต้องผ่านเส้นทางนั้นแน่นอน รอจนเห็นบอร์ดราศีกุมภ์ขึ้นไปบนเส้นทางไร้ทางกลับแล้ว ฉันก็จะกลับมา’
“...”
เชี่ย ถ้าอย่างนั้นประโยคเปิดจดหมายก็ไม่ได้ใช้คำผิดจริงๆ สินะ เพราะตัวคุณไม่อยู่แล้วจริงๆ ใช่ไหม?
อีกอย่าง แม้ฉันจะไม่รู้ว่าเส้นทางไร้ทางกลับอยู่ที่ไหน แต่แค่ชื่อ ‘เส้นทางไร้ทางกลับที่มุ่งสู่โลกแห่งความตาย’ ก็ฟังดูเป็นสถานที่ที่เอาชีวิตคนชัดๆ แล้ว คุณพูดเหมือนกับว่าจะไปเมื่อไรก็ได้ อยากกลับเมื่อไรก็กลับ ฟังดูง่ายดายราวกับออกไปเที่ยวพักผ่อนอย่างนั้นแหละ...
บ้าบอสิ้นดี!