เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 ความเอื้อเฟื้อและคุณพ่อ
“เอาล่ะ”
ด้วยความช่วยเหลืออย่างเต็มที่จากช่างเทคนิควิญญาณ หลังจากฝ่าวงล้อมออกมาได้สำเร็จ ลีออนหรี่ตามองท่าเรือที่มีเรือแล่นเข้าออกอยู่ไกลๆ ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นว่า
“ถ้าไปต่ออาจทำให้คนอื่นสังเกตเห็นได้ หยุดชุดเกราะจักรกลไว้ตรงนี้เถอะ คราวนี้ขอบใจที่ช่วยนะ”
“...”
ข้าไม่อยากช่วยเรื่องนี้เลยจริงๆ ...แต่ข้ามีสิทธิ์เลือกด้วยหรือไง?
เมื่อเห็นท่านดยุกปีนออกจากห้องบังคับการไปแล้ว เจ้าหมาน้อยผมทองผู้โชคร้ายก็อดกลั้นแล้วอดกลั้นอีก สุดท้ายก็ยังไม่ได้พูดอะไรออกมา ทำได้เพียงยอมรับชะตากรรม หมุนคันบังคับเตรียมขับกลับไปด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก ทว่า...
“เดี๋ยวก่อน ไม่ต้องเอาชุดเกราะจักรกลกลับไปด้วย”
“หา?”
“แบตเตอรี่ของชุดเกราะจักรกล...หมายถึงโมดูลกักเก็บพลังงานน่ะ ของสิ่งนี้มีประโยชน์กับฉัน ช่วยถอดมันออกมาให้หน่อย”