เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 เด็กคนนี้เหมือนฉันอย่างนั้นหรือ?
“...”
เด็กสมัยนี้...แก่แดดกันขนาดนี้เลยหรือ?
เมื่อเห็นวิลเลียมกับชาร์ล็อตต์ตกลงเรื่องสำคัญตลอดชีวิตกันได้ภายในบทสนทนาเพียงไม่กี่ประโยค แถมยังโอบกอดกันพลางกระซิบกระซาบอะไรบางอย่าง ผู้ใหญ่ของทั้งสองตระกูลต่างก็ยืนงงไปชั่วขณะ
ไม่นานนัก แอนนาซึ่งคุ้นเคยกับการจัดการเด็กๆ มากที่สุดก็เป็นคนแรกที่ได้สติ เธอกัดริมฝีปาก พยายามใช้น้ำเสียงอ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้
“วิลเลียม! กำลังทำอะไรอยู่?!”
“ขอแต่งงานไง แล้วก็สำเร็จแล้วด้วย”
หลังจากใช้ผ้าเช็ดหน้าดึงลูกอมนมที่ติดอยู่บนใบหน้าออก แล้วส่งคืนให้ภรรยาตัวน้อยของตน วิลเลียมก็กล่าวอย่างจริงจังว่า
“พวกเราสองคนตกลงกันเรียบร้อยแล้วว่า พอเรียนจบก็จะแต่งงานกัน จากนั้นลูกคนแรกต้องเป็นผู้ชาย คนที่สองเป็นผู้หญิง ส่วนคนที่สามถ้าเป็นฝาแฝดชายหญิงได้ก็ยิ่งดี...”