กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 269 ตราเกียรติยศเฮงซวย
“นี่ฉัน... ถูกส่งกลับมาบ้านแล้วเหรอ?”
หลังจากขยี้ดวงตาที่งัวเงียอยู่เล็กน้อย ลีออนก็มองเพดานที่คุ้นเคยเหนือศีรษะ ก่อนจะพอระบุตำแหน่งที่ตัวเองอยู่ได้... แน่นอนว่าเหตุผลหลักไม่ได้อยู่ที่เพดาน แต่เป็นเพราะชายชราร่างกำยำที่กำลังถือกรรไกรตัดแต่งกิ่งไม้ขนาดใหญ่ จ้องมองเขาอย่างไม่ประสงค์ดีอยู่ด้านนอกหน้าต่างต่างหาก
“...”
นี่มันชั้นหกเลยนะ ยังจะพยายามไม่เลิกอีกหรือไง...
ลีออนมองชายชราร่างกำยำที่เกาะอยู่ด้านนอกหน้าต่างอย่างพูดไม่ออก ก่อนจะส่ายศีรษะที่ยังมึนงงเล็กน้อย แล้วพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากเตียง จากนั้นก็เริ่มรื้อฟื้นความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องเมื่อวานอย่างสุดความสามารถ