เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 ช่วยคนสำคัญกว่า
“...”
‘เจ้านี่มัน... ถ้าวันนี้ไม่ได้โดนสักยก คงจะอยู่ไม่สุขสินะ?’
ขณะที่กำลังฟังถึงช่วงสำคัญที่สุด เรื่องเล่ากลับขาดหายไปเสียเฉยๆ ไม่เพียงแต่ลีออนจะกำหมัดแน่น แม้แต่รุ่นพี่เอมม่าผู้มีอัธยาศัยดียังต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพยายามกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบที่สุดว่า
“เจ้าชายโจชัว ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ เรื่องความฝันของพระองค์ พวกเราจะกลับไปหารือกันอย่างละเอียดหลังจากนี้”
“ทำไมต้องรอกลับไปก่อนถึงจะหารือกัน?”
เมื่อเลิกหวนคิดถึงฝันร้ายเมื่อคืน และสลัดกลิ่นอายแปลกประหลาดราวกับคนผ่านโลกมาอย่างโชกโชนออกไปแล้ว โจชัวผู้เป็นเหมือนเม่นก็กลับมามีท่าทางคล้ายมนุษย์อีกครั้ง เขาขวางทางพวกเขาด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร
“นี่มันความฝันของฉัน แถมฉันยังเป็นคนเล่าให้พวกเธอฟังด้วยปากตัวเอง! ถ้าพวกเธอจะหารือหรือวิเคราะห์ ก็ต้องพูดต่อหน้าฉัน! ถ้ายังอธิบายเรื่องนี้ให้ชัดเจนไม่ได้ ก็ห้ามไปไหนทั้งนั้น!”