เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 ช่วงเวลาแห่งเสียงหัวใจเต้น
“พรืด!”
เมื่อมองดูใบหน้าครึ่งซีกที่บวมเป่งของน้องชายตนเอง ซึ่งกำลังแสดงสีหน้าชวนขบขันที่ประกอบด้วยความตกตะลึงสองส่วน ความงุนงงสามส่วน และความไม่อยากเชื่ออีกห้าส่วน แม้เจ้าหญิงจะกัดริมฝีปากแน่นจนใบหน้าแดงก่ำเพราะกลั้นหัวเราะ แต่สุดท้ายก็ยังเผลอหลุดเสียงออกมาจากมุมปากเล็กน้อย
‘กิริยามารยาท! ระวังกิริยามารยาทด้วย!’
ราวกับได้ยินเสียงส่งกระแสจิตจากสตรีสูงศักดิ์วัยกลางคนบางคน เจ้าหญิงที่แทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่จึงแอบหยิกต้นขาตัวเองอย่างแรงครั้งหนึ่ง ในที่สุดก็อาศัยความเจ็บปวดฝืนกลั้นเสียงหัวเราะกลับไปได้
จากนั้นเธอก็ยกหลังมือที่ยื่นไปทางลีออนให้สูงขึ้นอีกเล็กน้อย ก่อนกล่าวเสียงเบาพร้อมแววตาขุ่นเคืองอย่างน่ารัก
“ท่านเจ้าชายพระสวามีที่รัก~ จะให้ฉันยืนรออยู่ตรงนี้อีกนานแค่ไหนกัน?”
“...”