เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 139 จุดยึดเหนี่ยว
“ฉับ! ฉับ! ฉับ!”
เมื่อมองดูชายชราร่างกำยำที่ยืนขวางอยู่กลางโถงชั้นหนึ่งของอพาร์ตเมนต์แห่งความสุข พร้อมถือกรรไกรขนาดใหญ่จ้องมองตนอย่างดุร้าย ลีออนก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วด้วยความปวดหัว
‘แย่แล้วสิ หลังจากตราเกียรติยศปีศาจเลื่อนขั้นเป็นระดับทอง กลิ่นอายปีศาจในดวงวิญญาณของเราก็ดูเหมือนจะเข้มข้นเกินไปหน่อย ก่อนที่ตราเกียรติยศวิญญาณศักดิ์สิทธิ์จะเลื่อนขึ้นถึงระดับทองตามทัน สงสัยคงต้องนอนที่สำนักงานจริงๆ แล้ว’
‘หรือไม่ก็...’
หลังจากเหลือบมองคุณป้าผู้ดูแลอพาร์ตเมนต์ที่ยืนอยู่ในโถงด้วยสีหน้าขอโทษขอโพย ลีออนก็ลองเอ่ยถามอย่างหยั่งเชิงว่า
“เอ่อ... ป้าแมรี่ ป้าจะว่าอะไรไหมถ้าผมใช้วิธีบางอย่างมัดสามีของป้าไว้สักพัก? คือครั้งสุดท้ายที่ผมกลับบ้านก็ผ่านมาสัปดาห์กว่าแล้ว ผมอยากกลับไปดูที่บ้านจริงๆ...”