เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 เจ้านี่มันเกิดมาเพื่อเป็นดยุกชัดๆ! (ตอนรวมสองตอน)
นี่มัน... เหลือเชื่อเกินไปแล้ว! เรื่องไร้สาระขนาดนี้เกิดขึ้นได้อย่างไรกัน?
เมื่อมองตราเกียรติยศอันใหม่ที่เปล่งประกายสีเงินระยิบระยับอยู่บนหน้าต่างระบบ ไม่เพียงแต่เหล่าขุนนางในห้องพักผู้ป่วยจะตกตะลึง แม้แต่ลีออนที่นั่งอยู่บนรถเข็นก็ยังถูกเหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้เล่นงานจนตั้งตัวไม่ทัน
เมื่อไม่กี่วันก่อน เขาเพิ่งลอบบุกเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลเลนกลางดึก ไม่เพียงสังหารทายาทลำดับหนึ่งของตระกูล แต่ยังทยอยจัดการบุคคลระดับแกนนำไปอีกกว่าสองร้อยคน เป็นผู้ก่อเหตุการณ์ราตรีนองเลือดแห่งตระกูลเลนที่ผลักตระกูลนี้ลงสู่ขุมนรกด้วยมือตัวเอง
ทว่าผลปรากฏว่า ไม่รู้ดยุกชราแห่งตระกูลเลนเกิดบ้าอะไรขึ้นมา หลังจากเขาถูกเข็นเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยได้ไม่ถึงห้าวินาที อีกฝ่ายก็ชี้ตัวให้เขาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งคนต่อไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้เขากลายเป็นผู้ได้รับผลประโยชน์สูงสุดจากเหตุการณ์ราตรีนองเลือดแห่งตระกูลเลนเสียอย่างนั้น...
บัดซบ! นี่มันจงใจขุดหลุมฝังกันชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?
ในเมื่อเขาเป็นทั้งผู้ได้รับผลประโยชน์สูงสุด และยังมีความสามารถที่น่าสงสัยว่าอาจเป็นผู้ก่อเหตุการณ์ราตรีนองเลือดแห่งตระกูลเลน ขอเพียงมีใครสักคนในสำนักงานเก็บกวาดที่สมองยังทำงานปกติ ก็คงต้องส่งเจ้าหน้าที่สืบสวนลงมาทั้งกองร้อย เพื่อตรวจสอบเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างละเอียดแน่นอน!
“ทุกท่าน โปรดฟังข้าก่อน!”