กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93 น้ำตาลกับนรกตระกูลเลน
“อ๊า!”
เมื่อเห็นนักโทษหญิงพุ่งศีรษะชนผนังตู้โดยสารโลหะจนศีรษะเกือบครึ่งฝังเข้าไปในผนัง ตำรวจหญิงก็ไม่สนใจจะลูบหน้าอกที่ถูกกระแทกจนเจ็บอีกต่อไป รีบปล่อยมือแล้วถลาเข้าไปหา ก่อนจะดึงร่างนักโทษหญิงที่แน่นิ่งอยู่กับที่ออกมา
“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงเอาหัวโขกกำแพงแบบนี้! ฟื้นสิ! เจ้า...”
“เจ้า...อย่าเพิ่งตะโกน...”
หลังจากยื่นมือไปตบไหล่ของนางเบาๆ ลีออนที่หัวใจเต้นเร็วเกินหนึ่งร้อยหกสิบครั้งต่อนาที ทั้งร่างชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น ก็พิงตัวนางไว้ มือข้างหนึ่งกุมรูหูที่ยังส่งเสียงอื้ออึงไม่หยุด อีกข้างพยายามห้ามปรามอย่างอ่อนแรง
“นางน่าจะแค่หมดสติไป ไม่ถึงตายหรอก...เจ้า...แฮ่ก...รีบหุบปากก่อนเถอะ เสียงดังจนหูข้า...”
“เป็นไปได้ยังไง!”