เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 พลิก!
“เคร้ง!”
เสียงถาดอาหารเหล็กกระแทกโต๊ะดังสนั่น พุดดิ้งข้าวก้อนเล็กๆ ที่แตกกระจายไปเกือบครึ่งกระเด้งลอยขึ้น ก่อนจะลอยข้ามยอดเนื้อวัวตุ๋นที่กองพะเนินราวกับภูเขาอย่างแผ่วเบา แล้วตกตุ้บลงในชามซุปข้างมือของลีออน
???
ลีออนที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ ผลปรากฏว่าบนที่นั่งว่างฝั่งตรงข้ามของเขา มีใบหน้าคุ้นเคยที่เต็มไปด้วยความโกรธกำลังจ้องเขม็งมา
ตำรวจหญิงตัวแสบที่ผลาญเงินเก่งคนนั้นเมื่อเช้า?
เดี๋ยวก่อน...เจ้าเป็นอะไรไปหรือเปล่า? ที่นั่งว่างมีตั้งมากมายไม่ยอมนั่ง กลับมานั่งทำอะไรตรงข้าม ‘ศัตรู’ อย่างข้า? พวกเราสนิทกันนักหรือ?
“คุณอิซซา”
เมื่อเห็นแก่สถานะตำรวจลับของอีกฝ่าย ลีออนจึงไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว เขาวางส้อมลง แล้วชี้ไปยังที่นั่งว่างซึ่งอยู่ไม่ไกล พลางกล่าวอย่างสุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ข้าค่อนข้างชอบกินอาหารกลางวันคนเดียวมากกว่า ถ้าคุณสะดวก รบกวนไปนั่งตรงนั้นได้หรือไม่...”