เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 ภายใต้ชีวิตประจำวันอันสงบสุข...
“พี่ชาย~”
หลังจากหญิงสาวใบหน้าตุ๊กตาออกจากห้องพักผู้ป่วยไปได้ไม่นาน แอนนาก็ถือถุงผ้าใบเล็กเดินเข้ามา นางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นเต็มดวงตา
“เมื่อครู่พวกพี่คุยอะไรกันหรือ? คุณหนูเอมีดูเหมือนอารมณ์ดีไม่น้อยเลย ใต้ตาก็ไม่บวมเท่าเมื่อก่อนแล้วด้วย”
“ฮ่าๆ แน่นอนว่าคุยเรื่องดีๆ น่ะสิ!”
หลังจากแก้ปัญหาเรื่องการเข้าเรียนของน้องชายและน้องสาวได้แล้ว ลีออนเองก็อารมณ์ดีไม่น้อย เขายิ้มพลางบอกข่าวดีว่า
“เมื่อครู่พี่ไม่ได้รับเงินชดเชยจากบริษัทชาร์ล แต่ขอให้เธอช่วยจัดการเรื่องเข้าเรียนของเมลานีกับวิลเลียมแทน”
“จริงหรือ!”
เมื่อได้ยินว่าโรงเรียนของน้องทั้งสองมีที่ลงหลักปักฐานแล้ว แววตาของแอนนาก็เปล่งประกายด้วยความยินดีอย่างไม่อาจปิดบัง
นางรีบเดินไปนั่งลงข้างเตียง ก่อนจะหยิบกล่องอาหารออกมาจากถุงผ้า พลางถามด้วยสีหน้าดีใจ