กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 เลือดไหลทะลัก
ราชวงศ์คือหัวใจ ตระกูลขุนนางคืออวัยวะภายใน สภาคือสมอง โรงงานคือกล้ามเนื้อ พ่อค้าคือกระดูก ส่วนที่เหลือก็เป็นเพียงผิวหนังกับเส้นผมอย่างนั้นหรือ?
“ความคิดเห็นของข้าแตกต่างจากท่านอยู่บ้าง”
ลีออนไม่ได้สนใจคำซักถามของบรรณาธิการใหญ่หนังสือพิมพ์เดลี่ หลังจากครุ่นคิดถึงคำเปรียบเปรยของอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็มองวิญญาณตรงหน้าที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยองและส่งกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง ก่อนตอบกลับด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“เมื่อเทียบกับกระดูกแล้ว พ่อค้ากลับเหมือนแบคทีเรียในลำไส้มากกว่า ยามที่พวกมันเติบโตตามปกติก็ยังพอมีประโยชน์ต่อร่างกายอยู่บ้าง แต่หากปล่อยให้พวกมันขยายพันธุ์อย่างอิสระ ไม่แน่ว่าอาจทำให้ลำไส้ทั้งเส้นเน่าเปื่อยไปหมด